Buod ng Katauhan

Si Salome ay ang manliligaw ni Elias na lumilitaw lamang sa kabanatang tinanggal ni Rizal sa orihinal na manuskrito, na pinamagatang "Elias at Salome." Orihinal na itinakda itong ika-25 kabanata, ngunit inalis ng may-akda dahil sa kakulangan ng pondo sa pagpapalimbag. Sa kabila nito, mahalaga si Salome dahil ipinapakita niya ang mas malambot at makataong panig ni Elias.

Labimpitong taong gulang si Salome at naninirahan nang mag-isa sa isang kubo sa tabing lawa. Namatay ang kanyang ina at nag-iwan ng mga utang na kailangan niyang bayaran. Tuwing hapon, hinihintay niya si Elias na dumaan sa kanilang tahanan. Ngunit minsan, hindi dumating si Elias sa daang inaasahan sapagkat nagtatago ito sa mga awtoridad na nagpapatrolya sa lawa.

Nang sa wakas ay magkita sila, isinalaysay ni Salome ang kanyang plano: nais niyang lumisan sa San Diego at manirahan sa mga kamag-anak sa Mindoro upang hindi na mag-isa at mabayaran ang mga utang. Hiniling niyang sumama si Elias. Ngunit tumanggi ang binata. Hindi niya nais na masangkot si Salome sa mga trahedya at suliranin ng kanyang nakaraan. Payo pa nga niya rito na mag-asawa ng isang marangal at karapat-dapat na lalaki.

Bago lumisan si Elias, huling hiniling ni Salome na manirahan na lamang ito sa kanyang tahanan sa tabing lawa. Ngunit kailangan nang umalis ni Elias dahil dumarating na ang gabi at hindi nararapat na magkasama ang isang binata at dalaga nang mag-isa sa ganoong oras. Umalis si Elias nang may lungkot, at iniwan si Salome na nakatingin sa kanyang papalayong anyo.

Pisikal na Paglalarawan

Inilalarawan si Salome bilang dalagang may banayad at matamis na kagandahan na hindi kapansin-pansin sa unang tingin ngunit kaakit-akit sa kanyang kahinhinan. Labimpitong taong gulang siya, mahinhin ang kilos, at may malungkot ngunit maamong mga mata. Ang kanyang anyo ay tumutugma sa kanyang payak na pamumuhay sa tabing lawa.

Mga Ugnayan sa Ibang Tauhan

Elias ay ang lalaking kanyang minamahal; hindi natuloy ang kanilang pag-iibigan dahil sa pagtanggi ni Elias.
Crisostomo Ibarra ay hindi direktang kausap, ngunit ang kanyang kasaysayan ay bahagi ng mga pinag-usapan nina Elias at Salome.
Maria Clara ay binanggit ni Salome; hinangaan niya ang kagandahan at kabaitan ng dalaga.

Motibasyon at Tunggalian

Ang motibasyon ni Salome ay makapagsimula ng bagong buhay. Nais niyang bayaran ang mga utang ng kanyang ina at lumisan sa lugar na puno ng kalungkutan. Higit sa lahat, nais niyang makasama si Elias, ang taong nagbibigay ng kulay sa kanyang payak na buhay.

Ang kanyang tunggalian ay sa pagitan ng pag-ibig at pagpapaubaya. Alam niyang may madilim na nakaraan at mapanganib na kinabukasan si Elias, ngunit hindi ito sagabal sa kanyang pagmamahal. Sa dulo, siya ang tumanggap ng pagtanggi tulad ng isang sakripisyong tahimik na sumasalamin sa kalungkutan ng pag-ibig sa ilalim ng mapait na kalagayan ng panahon. Naghiwalay sila, at tila nagwakas ang lahat nang walang kasiguraduhan.

Simbolikong Kahulugan

Si Salome ay sagisag ng payak ngunit taos-pusong pag-ibig na nasasagkaan ng mga pangyayaring wala sa kanyang kontrol. Ang kanyang pag-alis ay kumakatawan sa pagkasira ng mga pangarap ng mga karaniwang Pilipino dahil sa takot at pang-aapi. Ang kanyang katauhan ay nagpapakita na maging ang pinakasimple at pinakamalinis na pag-ibig ay naaapektuhan ng karahasan ng lipunan.

Mga Kabanatang Kabilang

Ang kabanatang "Elias at Salome" ay tinanggal sa nobela at wala sa kasalukuyang salin ng site, kaya wala itong tugmang kabanata sa /kabanata/.