Noli Me Tangere Kabanata 23Ang Piknik

Buod

Bago pa sumikat ang araw, maaga nang gumayak ang magkakaibigan para sa piknik. May limang dalagang naglalakad na magkakaugnay ang mga bisig, sina Maria Clara, Sinang, Victoria, Iday, at Neneng, na masayang nagkukuwentuhan at nagbibiruan. Sinusundan sila ng mga matatandang babaeng pinamumunuan ni Tiya Isabel at ng mga utusang may dalang bakol ng pagkain. Pinagsabihan sila ni Tiya Isabel na huwag masyadong maingay. Nagpayo si Sinang kay Maria Clara na magtampo at huwag kausapin ang binata upang hindi ito masanay, ngunit tumutol sina Iday at Victoria. Nakasalubong nila ang mga binatang may dalang sulo at gitara, at ang mga dalaga ay nagkunwang seryoso. Itinanong ng mga ina kung tahimik ang lawa, at sinabi ng payat na si Albino, isang dating seminarista, na marunong siyang lumangoy at maaari siyang magmisa sa bangka.

Napapalamutian ng mga bulaklak ang dalawang bangkang pinagkabit, na may mga parol na papel, alpombra, at magaginhawang upuan na inihanda ni Ibarra. May alpa, gitara, akordiyon, at tambuli sa isang bangka, at mga kalang lupa para sa tsaa, kape, at salabat sa isa. Pagkakabit ng mga ito, ipinag-utos ng mga ina na sa isang bangka ang mga babae at sa isa ang mga lalaki. Nagpayo si Tiya Isabel na magkrus muna, at nang magreklamo si Sinang na sila lamang ang naroon, kinurot siya ng kanyang ina. Nang ipaalala ni Albino na maraming butas ang kanilang bangka at may limang butas nga ito, nagsigawan ang mga matatanda. Napilitang lumipat ang limang binata sa bangka ng mga dalaga upang magkabit ng mga saksak sa butas, at nagkataong napunta si Ibarra sa tabi ni Maria Clara at si Albino sa tabi ni Victoria.

Nag-agahan sila ng salabat, puto, kape, tsaa, at galletas. Nagkuwentuhan ang mga matatanda tungkol sa panahon ng kanilang kabataan, nang naglalayag sila sa ilog sa maliliit na bangkang yari sa upak ng saging na may mga banderang nakasulat ang kanilang mga pangalan. Ang tanging tao na tahimik at malayo sa kasiyahan ay ang piloto, isang matikas na binatang may malalungkot na mata at mahaba at magusot na buhok, si Elias. Nakita ni Maria Clara na malimit siyang nakatingin sa kanya, at nahabag siya kaya inalok niya ito ng galletas.

Dumating sila sa dalawang baklad ni Kapitan Tiago. Tinanong ni Maria Clara ang piloto tungkol sa mga ibong kalaway, at isinalaysay nito ang kuwento na hindi raw nakikita ang mga pugad ng mga ito at nagbibigay ito ng kakayahang hindi makita sa sinumang may taglay. Nakita ni Maria Clara ang kalungkutan sa tono ng binata. Inihanda naman ni Andeng, ang kapatid sa gatas ni Maria Clara, ang sinigang, at tumugtog ng alpa si Iday. Hiniling ng mga ina ang Awit ng Matrimonio, ngunit nang tumanggi si Victoria dahil namamalat siya, hiniling nila kay Maria Clara. Sinabi nito na malulungkot ang lahat ng kanyang awit, ngunit kumanta rin siya ng isang awitin tungkol sa sariling bayan. Natahimik ang lahat at napuno ng luha ang mga mata ng mga dalaga, at tila naapektuhan si Ibarra.

Hinipan ni Albino ng buong lakas ang tambuli, at tumawa ang lahat. Nagkuwento siya tungkol sa isang trompetero sa pampang ng Rhin na nag-asawa ng isang mayaman dahil sa pagtugtog. Nang ipagpatuloy niya ang paghipan na ikinabingi ng mga dalaga, pinahinto siya ng mga ina sa pamamagitan ng pagsampal ng tsinelas. Nang ipasok ng mangingisda ang panalok sa baklad, wala itong nahuli; gayon din ang nangyari nang subukan ito ni Albino. Sinabi ni Leon, ang kasintahan ni Iday, na may isang buwayang nakatago sa baklad na may katawang halos isang dangkal ang lapad. Lumundag si Elias sa tubig na may dalang lubid upang hulihin ito, habang iniaabot ni Ibarra ang isang malapad na sundang na gawa sa Toledo. Nakuha niyang mahuli ang buwaya, ngunit nang maisampa na ito at subukan niyang talian ang nguso, nakawala ito at muling lumundag sa tubig na kinaladkad ang piloto. Walang pag-aatubili na tumalon si Ibarra na may dalang sundang. Namula sa dugo ang tubig, at lumitaw ang dalawa na nakakapit sa patay na buwaya na may hiwa ang tiyan at nakabaon ang sundang sa lalamunan. Bahagya lamang nasugatan ang piloto at walang nangyari kay Ibarra. Sinabi ni Elias na utang niya ang kanyang buhay sa binata. Nagpasya silang ituloy ang paglalayag sa ikalawang baklad kahit may pangamba, at sagana naman ang kanilang huli. Sa lilim ng mga puno sa tabi ng batis, masaya silang nag-agahan habang tumutugtog ang musika.

Mahahalagang Tagpo

• Ang maagang paglalakbay ng magkakaibigan patungo sa lawa.
• Ang paglipat ng mga kalalakihan sa bangka ng mga dalaga dahil sa butas sa kanilang bangka, at ang biglang pagtahimik ng mga dalaga dahil sa hiya.
• Ang pag-awit ng kundiman ni Maria Clara upang maaliw ang mga kasama.
• Ang paglundag ni Elias sa tubig upang labanan ang buwaya at ang pagtulong ni Ibarra.
• Ang masayang agahan sa lilim ng puno matapos ang panganib.

Mga Tauhan sa Kabanatang Ito

• Maria Clara ay ang dalagang umaawit ng kundiman at lubhang nabahala sa panganib ni Ibarra.
• Crisostomo Ibarra ay ang binatang tumalon sa tubig upang iligtas si Elias mula sa buwaya.
• Elias ay ang matapang na lalaking lumaban sa buwaya at nagpahayag ng utang na loob kay Ibarra.
• Tiya Isabel ay ang tiyahin na nagsasaway sa maiingay na mga dalaga.
• Sinang ay ang masayahing kaibigan ni Maria Clara na kasama sa piknik.
• Victoria ay ang dalagang kabilang sa limang magkakaibigan at tumutol sa payo ni Sinang na huwag kausapin si Ibarra.
• Iday ay ang dalagang tumugtog ng alpa habang nag-aagahan sila sa bangka.
• Neneng ay ang isa sa limang dalagang masayang naglakad patungo sa ilog.
• Albino ay ang dating seminaristang nagpatawa sa lahat sa pamamagitan ng tambuli at ng kanyang mga kuwento.
• Andeng ay ang kapatid sa gatas ni Maria Clara na naghanda ng sinigang.
• Leon ay ang kasintahan ni Iday na nagbabala tungkol sa buwayang nakatago sa baklad.

Talasalitaan

Salita	Kahulugan
baklad	bakod na yari sa kawayan na panghuli ng isda
sagwan	patpat na panulak sa bangka
kundiman	awiting Pilipino ng pag-ibig na malungkot ang himig
buwaya	malaking reptilyang nabubuhay sa tubig
singaw	butas na tumutulo sa ilalim ng bangka
utang na loob	pagkilala sa kabutihang ginawa ng kapwa
igaod	isagwan o itulak ang bangka

Mga Tanong sa Pagsusuri

1. Paano inilarawan ng kabanata ang kaligayahan ng kabataan bago ang mga trahedya ng nobela?
2. Ano ang ipinapakita ng ginawang paglundag nina Elias at Ibarra sa tubig? Ilarawan ang kanilang katangian.
3. Ano ang simbolikong kahulugan ng buwaya sa kabanata?
4. Bakit mahalaga ang pangyayaring ito sa ugnayan nina Ibarra at Elias?