Noli Me TángereLaruja

Buod ng Katauhan

Si Laruja ay isa sa mga panauhin sa pagtitipon ni Kapitan Tiago sa Kabanata 1. Kabilang siya sa maliit na mesang kinaroroonan nina Padre Sibyla, Padre Damaso, Tinyente Guevarra, at ng binatang dayuhang mapula ang buhok. Sa usapang iyon ay pinatunayan niya ang sinabi ng mga pari tungkol sa katamaran at kawalang-utang-na-loob ng mga Indio, at sinabing wala raw hihigit pa sa kanila sa buong mundo. Nakisali rin siya sa magaan na pagtatalo tungkol sa nakatuklas ng pulbura nang biruin niyang hindi ito natuklasan ng kanilang punong-abala.

Sa Kabanata 3, muling kasama si Laruja sa hapunan sa bahay ni Kapitan Tiago. Siya ang nagtanong kay Crisostomo Ibarra kung gaano na itong nawalay sa bansa, at kalaunan ay itinanong din kung ano ang pinakamahalagang bagay na nakita nito sa Europa. Malaking bahagi ng talakayan sa hapag ang napaandar ng kanyang mga tanong, bagaman hindi niya ipinagtanggol ang binata laban sa pangungutya ni Padre Damaso.

Sa Kabanata 9, nabanggit si Laruja bilang pinagmulan ng balitang umabot sa Kapitan Heneral tungkol sa away nina Ibarra at Padre Damaso. Ikinuwento niya ang pangyayari sa tanggapan ng pahayagan, at mula roon ay nalaman ito ng mga pinuno ng kolonya. Hindi na siya muling lumitaw sa nobela pagkatapos ng pagbanggit na ito.

Pisikal na Paglalarawan

Inilalarawan si Laruja bilang napakaliit na lalaking may itim na balbas, at ang kanyang ilong ang pinakanapapansin sa kanyang mukha dahil sa laki nito. Sa pagtitipon ni Kapitan Tiago, kabilang siya sa mga panauhing nakaupo sa mesa ng mga pari at ng mga dayuhan. Bagaman ordinaryo ang kanyang tindig, hindi siya nagpahuli sa pagsasalita at tila kumpiyansa sa kanyang mga sinasabi tungkol sa bansa.

Mga Ugnayan sa Ibang Tauhan

• Crisostomo Ibarra ay ang binatang kanyang pinagtanungan sa hapunan tungkol sa kanyang paglalakbay at sa pinakamahalagang bagay na nakita sa Europa.
• Padre Damaso ay ang paring kasama niya sa mesa na sinang-ayunan niya sa pangungutya sa mga Indio.
• Padre Sibyla ay ang Dominikanong kabilang din sa kanilang mesa sa pagtitipon.
• Tinyente Guevarra ay ang matandang militar na kasama rin sa kanilang mesa sa pagtitipon.
• Donya Victorina ay ang babaeng tumutol sa kanyang biro tungkol sa pulbura.
• Kapitan Heneral ay ang pinunong nalaman ang tungkol sa away mula sa balitang kinukuwento niya sa tanggapan ng pahayagan.

Motibasyon at Tunggalian

Ang pangunahing motibasyon ni Laruja ay magmukhang bihasa sa usapin ng kolonya at makisama sa makapangyarihang panig ng lipunan. Bilang mamamahayag, mahilig siyang magtanong at magbigay ng kuro-kuro tungkol sa mga Pilipino at sa kalagayan ng kolonya. Sa kanyang mga pahayag, hindi siya kailanman lumihis sa pananaw ng mga pari at ng mga mananakop.

Wala siyang malaking tunggalian sa nobela. Hindi rin siya kailanman sumalungat sa mga makapangyarihan; sa halip, ang kanyang papel ay daluyan ng usapan at balita. Ang kanyang mga tanong ang nagbukas ng mahalagang talakayan sa hapunan, at ang kanyang pagbabalita ang naghatid ng pangyayari sa mga pinuno sa Kabanata 9.

Simbolikong Kahulugan

Si Laruja ay kumakatawan sa midya at sa mga taong nagpapalaganap ng kolonyal na pananaw sa lipunan. Sa pamamagitan niya, ipinapakita ni Rizal na ang maling pagtingin sa mga Pilipino ay hindi lamang nagmumula sa mga pari. Lumalakas din ito kapag sinasabi ng mga tinuturing na edukado at makabago sa lipunan. Ang kanyang pagsang-ayon sa paratang ng katamaran ay nagpapakita kung paanong ang pangungutya ay nagiging tila katotohanan kapag paulit-ulit na binabanggit.

Sagisag din siya ng kapangyarihan ng balita. Isang usapin lamang na kinukuwento sa tanggapan ng pahayagan ang sapat upang makarating ito sa Kapitan Heneral at maging bahagi ng kanyang pasya tungkol sa isang pari. Sa maliit na papel na ito, ipinapaalala ng nobela na ang bawat salitang ipinapasa ng mga tao ay may timbang sa buhay ng iba.

Mga Kabanatang Kabilang

• Kabanata 1: Ang Pagtitipon
• Kabanata 3: Ang Hapunan
• Kabanata 9: Ang Balita Tungkol sa Bayan